ما نوازنده ها تقریبا مظلوم ترین قشر هنری هستیم

احمد امین پور با گلایه از وضع نوازنده ها افزود: به تنها قشری که در ایران اهمیت نمی دهند نوازنده ها هستند.

احمد امین پور نوازنده پرکاشن (گروه شوک) که از سال ۱۳۸۳ فعالیت هنری خود را با محمد اصفهانی آغاز کرد و با فرزاد فرزین نیز همکاری داشته است.

از کجا متوجه شدید که به ساز پرکاشن علاقه مندید؟
علاقه من به ساز پرکاشن به دوران کودکی و وقت صرف غذا برمی گردد، آن وقت ها در هنگام غذا خوردن شروع به تولید صدا با ظرف غذا می کردم؛ بعدها دبه را به عنوان ساز استفاده می کردم که همین کار زمینه ساز حضور من در کلاس های تمبک بود و در آخر هم که به پرکاشن رسیدم.

شما تقریبا اولین نفری بودید که به گروه شوک‌ پیوستید، کمی بیشتر در مورد همکاری با فرزاد فرزین توضیح دهید؟
بله، از نفرات اول بودیم که از سال ۸۸ اقدام به شروع همکاری با ایشان کردیم و خداروشکر این همکاری تا امروز ادامه داشته است؛ در این مدت اتفاق و اجراهای خوب بسیاری را با هم تجربه کرده ایم که چیزی در حدود بیش از ۱۳۰۰ اجرا و اجرای خصوصی را شامل می شود.

نظر شما در مورد موسیقی امروز چیست؟! آیا کارهای جدید مورد پسند شما قرار گرفته است؟
نظر خاصی راجع به موسیقی امروز ندارم، دوستانی که در این زمینه مشغول به فعالیت هستند خوب کار می کنند؛ شاید بتوان یکی از ایراداتی را که به فعالیتشان گرفت این است که به محض موفقیت یک ملودی شاهد کپی برداری از آن هستیم و فکر می کنند کار آن ها هم موفق می شود؛ اما موزیک های خیلی خوبی الان در بازار هست و خواننده های خیلی خوبی روی کار آمده اند و در کل امروزه موسیقی رو به موسیقی الکترونیک رفته است.

آیا در آینده قرار است از شما موزیکی با صدای خودتان بشنویم؟!
خیلی از دوستان سمت همچین کاری می روند ولی نکته ای که باید به آن توجه کرد این است که خوانندگی کار راحتی نیست و حداقل لازمه ی این کار داشتن صدایی خوب است، که من ندارم؛ و این که من ساز خودم و کلا‌ ساز زدن را دوست دارم و تا به حال به این قضیه که بخواهم خوانندگی را شروع کنم و سمت خوانندگی بروم فکر نکرده ام.

به نظر شما چقدر در ایران به نوازنده ها اهمیت می دهند؟
اینجا به تنها قشری که اهمیت نمی دهند نوازنده ها هستند، نه انجمنی دارند، نه حمایت می شوند و نه بیمه می شوند؛ ما نوازنده ها تقریبا مظلوم ترین قشر هنری هستیم و‌هیچ حامی و پشتیبانی برای کار خود نداریم.

مطلع شدیم که احمد امین پور علاوه بر نوازندگی به تازگی مشغول به فعالیت در کافه رستورانی نیز هست؛ چطور شد که از سمت نوازندگی به سمت افتتاح کافه رستوران رفتید؟
افتتاح این رستوران از سمت نوازندگی نبود، این کافه، کافه پدری من هست که از سال ۷۲ مشغول به فعالیت است، و قبل از اینکه من به روی استیج بروم و نوازندگی را شروع کنم آن جا دایر بوده و هیچ ربطی به نوازندگی من ندارد و حالا یک مدتی هست آن جا مشغول هستم و اوقات فراغتم را در آن جا سپری میکنم.

و در پایان نظر شما در مورد اسامی ای که عنوان می شود:

مرحوم ناصر عبدالهی؟
اسطوره بودند و همچنان هستند

محمد اصفهانی؟
خواننده شیش دونگ

امیر میلاد نیک زاد؟
باهوش،استثنایی و فوق العاده با استعداد در هر زمینه ای‌

حامد همایون؟
نظری ندارم

ماکان بند؟
پدیده موسیقی این روزها

و صحبت پایانی؟
امیدوارم که همه ی مردم ایران سلامت و شاد باشند و روزهای شادی را با موزیک تجربه کنند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *